Alheimurinn
Endurjónun

Endurjónun

(e. reionization)

  • Vetrarbrautir á endurjónunarskeiði snemma í sögu alheims
    Vetrarbrautir á endurjónunarskeiði snemma í sögu alheims. Mynd: M. Alvarez, R. Khaeler og T. Abel

Endurjónun (e. reionization) er það skeið í sögu alheims þegar vetnisgasið í alheiminum, sem myndaðist við Miklahvell, breyttist úr því að vera óhlaðið yfir í að vera jónað (rafgas). Endurjónunarskeiðið er talið hefjast um 150 milljón árum eftir Miklahvell eða þegar myrku öldunum, sem svo eru nefndar, lauk. Endurjónunarskeiðið markaði þáttaskil í sögu alheimsins. Þá mynduðust fyrstu stjörnurnar og vetrarbrautirnar. Geislun frá þeim endurjónaði vetnisgasið og hefur gasið í alheiminum að mestu leyti verið jónað upp frá því.

Um það bil 400.000 árum eftir Miklahvell (rauðvik z = 1.100) varð fyrsta breytingin á vetni í alheiminum. Þetta er svonefnd skilnaðarstund og markar það skeið í sögu alheims þegar efnisskeiðið tók við af geislunarskeiðinu. Þá hafði gasið í alheiminum kólnað nóg til þess að rafeindir og róteindir gætu bundist og myndað óhlaðin vetnisatóm.






 



Fleygar setningar

- Carl Sagan

„Stundum er sagt að vísindamenn séu órómantískir, að ástríða þeirra til að finna út hluti ræni heiminn fegurð og dulúð. Það dregur alls ekki úr rómantík sólsetursins að vita lítið eitt um það.“
 

Póstlisti